Autobus od LESKOVAC do SOMBOR prolazi između ostalog i kroz gradove INĐIJA, NOVI SAD, BAČKA PALANKA, NIŠ, ODŽACI, ALEKSINAC, BEOGRAD (zavisno od rute linije). Na ovoj relaciji postoji samo jedan polazak. Dužina puta je oko 482 km. Prosječno trajanje putovanja po redu vožnje je 09 sati i 10 min.
Prtljag se obično plaća po torbi na svim polascima u zavisnosti od prevoznika.
Autobusi su uglavnom visoke turističke klase sa klimom, ABS-om, udobnim putničkim sjedištima i sl.
Red vožnje LESKOVAC - SOMBOR postoji za sljedeće dane:
ponedjeljak
utorak
srijeda
četvrtak
petak
subota
nedjelja

Leskovac

Leskovac je gradsko naselje i administrativni centar istoimene teritorijalne jedinice i Jablaničkog upravnog okruga.

Naselje datira još iz doba Rimskog carstva. Srednjovekovni naziv naselja je Glubočica.

Legenda kaže da se ispod brda u blizini sadašnjeg grada nalazilo jezero, te da je došlo do njegovog isušivanja i da je tu iznikla biljka leska (lešnik), po kojoj je grad pre više od 700 godina dobio ime. Sadašnje ime grada kao ime naseljenog mesta prvi put se pominje 1308. godine u Povelji Kralja Milutina.

Tokom NATO bombardovanja SRJ 1999, Leskovac i okolina su skoro svakodnevno bombardovani. U toku jednog naleta, 12. aprila 1999, pogođen je železnički most u Grdeličkoj klisuri i putnički voz, koji je u tom trenutku prelazio preko mosta. U ovom napadu stradalo je nekoliko desetina civila.

U Leskovcu se nalazi Narodna biblioteka Radoje Domanović koja je nastala iz Gradske čitaonice osnovane 1869. godine. Biblioteka je 1961. godine određena za matičnu biblioteku Jablaničkog okruga. Biblioteka danas poseduje preko 80.000 knjiga i drugih publikacija raspoređenih u različite sektore, među kojima su pozajmno i dečje odeljenje, fond strane knjige, kao i zavičajno odeljenje koje je osnovano 2012. godine kao legat i koje nosi ime po Nikolaju Timčenku i broji preko 15.000 naslova

U Leskovcu je 2. maja 1948. godine osnovan Narodni muzej, koji se sastojao iz tri odeljenja — etnografsko-arheološkog, narodnooslobodilačke borbe sa radničkim pokretom  i Muzeja tekstilne industrije. Muzej se zatim preselio u novu zgradu 10. maja 1974. godine, čime je otvorena mogućnost za razvoj muzejske delatnosti, a danas u svom sastavu ima više odeljenja i to za arheologiju, istoriju, istoriju umetnosti, etnologiju, konzervaciju i izradu suvenira.

Sombor

Sombor se nalazi u sjeverozapadnom dijelu Vojvodine, odnosno Srbije. Nalazi se na dnu basena nekadašnjeg Panonskog mora. Grad se razvio na jednom od 14 ostrva, koje je formirala rijeka Mostonga, svojim široko razlivenim tokom. Kasnije je vodoregulacijom, melioracijom i prokopavanjem kanala fizionomija terena sasvim izmijenjena pa Sombor više nije ostrvski grad na močvarnom terenu.

Sombor se svojim sjevernim obodom graniči sa Mađarskom, a na zapadu sa teritorijom Republike Hrvatske. Opština je veoma dobro povezana magistralnim i regionalnim putevima. Od Beograda je udaljen 175 km a od Budimpešte 220 km.

Ovaj grad se ubraja među najljepše i najreprezentativnije gradove Srbije. Čuven je po svojoj arhitekturi, urbanosti i originalnosti ali i po veselom duhu i bogatom društvenom i noćnom životu.

U pisanim dokumentima prvi put se pominje 1391. godine pod imenom Cobor Sent Mihalj, kao posjed grofa Cobora.
Nakon pada pod vlast Turaka Sombor je poprimio naglašene karakteristike turskog naselja. Postao je sjedište nahije Segedinskog sandžaka. Imao je hamam, saraj, dvije medrese i preko dvije stotine zanatskih radnji: kazandžija, kujundžija i drugih karakterističnih zanata dok su gradom dominirali minareti sedam džamija. Vlasti i vremena su se mijenjali do 1749. godine kada su somborci od carice Marije Terezije otkupili status „slobodnog kraljevskog grada“i od tada počinje novija istorija Sombora koju prati snažan privredni i kulturni razvoj.

Sombor je jedan od, u to vrijeme rijetkih gradova, koji je u potpunosti planski i urbanistički regulisan. Fransoa de Soar napravio je prvi plan Sombora čiji original se i danas čuva u bečkom Ratnom arhivu. Ovaj plan svjedoči da je stari centar Sombora zadržao svoj autentični oblik a većina velikih i reprezentativnih zgrada je sačuvana. Staro gradsko jezgro omeđeno je sa četiri vijenca – ulice formirajući pravougaonik koji jasno odvaja stari od novog dijela grada.
Većina građevina građena je u stilu Bidermajer i pseudo-bidermajer, a od gradskih palata i crkava izdvajaju se: somborska Županija, Gradska kuća ili Magistrat, Gradska biblioteka „Karlo Bijelicki“, Graškalovićeva palata, kuća Janoša Mađara, Kronić palata, Manastir Svetog arhiđakona Stefana, Crkva Presvetog Trojstva – stara katolička crkva, Crkva Svetog Jovana Preteče – mala pravoslavna crkva, Crkva Svetog velikomučenika Georgija – velika pravoslavna crkva, Karmelićanska crkva – crkva sa dva tornja, Kapela Svetog Ivana Nepomuka, Plebanija – Župni dvor, Preparandija – Učiteljska škola, Srpska čitaonica i mnoge druge.

Kada su prirodne atrakcije u pitanju, Sombor ni ovdje ne zaostaje, naprotiv, u cijeloj Srbiji ubjedljivo prednjači po broju parkova i zelenih površina. U okolini Sombora nalaze se čuvena lovišta i šumski kompleksi te je stoga lovni turizam u ovom kraju izuzetno razvijen. U somborskim lovištima uzgaja se plemenita divljač kao što je ritski jelen, srne, mufloni, divlje svinje, različite vrste ptica i druga sitna divljač.

Sombor je autobuskim prevozom izuzetno dobro povezan sa svim većim centrima u Srbiji.

Adresa autobuske stanice:

Franje Rackog bb, 25000 Sombor 
Tel: +381 25 441 166